آن حضرت نظير شاخهء درخت در حركت بود ! يكى از فالگيرها هم بدنبال آن بزرگوار مىآمد و با يك نظر مخصوصى به آن حضرت نگاه ميكرد . رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله در ميان پيره‌زنانى كه فاطمه نام بودند نزد فاطمه مادر على عليه السّلام جلوس كرد و آن شخص فال‌گير هم در مقابل پيغمبر نشست . هيچ فالگير و دانشمند يهود و نسب‌شناسى برسول خدا صلى اللّه عليه و آله عبور نميكرد مگر اينكه دربارهء آن حضرت آهسته سخن ميگفت و به چشم به آن بزرگوار اشاره ميكرد و ميخواست كه رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله متوقف شود تا به آن حضرت نگاه كند ، بعضى از آنان به انگشت و بعضى بلب به پيغمبر اكرم صلى اللّه عليه و آله اشاره ميكردند . بعد از آن پيغمبر عزيز اسلام از آن مكان بلند شد و در منزل خود نزد عموى خود داخل گرديد . آنگاه آن شخص فالگير به پيره‌زنانى كه در آنجا نشسته بودند گفت : اين جوانى كه بوسيلهء حسن و كمال خود به تمام جوانان و مردان و زنان باليد و نازيد چه كسى بود ؟ گفتند : اين جوان محبوب قوم خود مىباشد ( نام مباركش ) محمّد بن عبد اللّه ابن عبد المطّلب است كه صاحب فضيلت و نيكوكارى و بزرگوارى است . بعدا آن مرد فالگير گفت : اى گروه قريش ! آگاه باشيد كه بعد از جنگ از شمشير پيغمبر برگزيدهء اسلام فرار خواهيد كرد ، واى بر عرب و بتها و تمثالهائى كه آنان را پرستش ميكنيد از دست حضرت محمّد صلى اللّه عليه و آله ، بعد از آن صدا زد : اى حجّاجى كه در اين مكان اجتماع كرده‌ايد ! ظهور دين كامل و پيغمبر فاضل ( اسلام ) نزديك شده است آنگاه اين اشعار را سرود :